Naar inhoud springen

Tim Declercq

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Tim Declercq
Declercq voor aanvang van de Omloop Het Nieuwsblad 2023
Declercq voor aanvang van de Omloop Het Nieuwsblad 2023
Persoonlijke informatie
Bijnaam El Tractor
Geboortedatum 21 maart 1989
Geboorteplaats Leuven, België
Lengte 190 cm
Sportieve informatie
Discipline(s) Wegwielrennen
Specialisatie(s) Knecht
Ploegen
2010
2012–2016
2017–2023
2024–2025
Jong Vlaanderen (stagiair)
Topsport Vlaanderen
Quick-Step
Lidl-Trek
Officiële website
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Tim Declercq (Leuven, 21 maart 1989) is een Belgisch voormalig wielrenner. Zijn jongere broer Benjamin Declercq was ook enkele jaren profrenner. Zijn vader Karel Declercq is cabaretier van beroep.

Declercq op de grond na een valpartij in de negende etappe van de Ronde van Frankrijk in 2018

Nadat Declercq in 2011 Belgisch kampioen op de weg voor beloften was geworden, tekende hij voor het seizoen 2012 zijn eerste profcontract bij Topsport Vlaanderen-Mercator. Na vijf seizoenen bij de ploeg maakte hij in 2017 de overstap naar Quick-Step Floors.

In januari 2017 kreeg hij in Argentinië van tv-journalisten de bijnaam El Tractor, wegens zijn kopwerk voor de ploeg.[1] Hij won de Kristallen Zweetdruppel als beste helper van het peloton in 2018, 2019, 2020 en 2021 en werd daarmee recordhouder. Hij won ook de Flandrien-Trofee voor beste ploegmaat in 2021.[2] In 2020 werd hij door zijn collegarenners verkozen tot best domestique of the world op cyclingnews.com.[3]

In het seizoen 2022 kampte Declercq met gezondheidsproblemen. In februari 2022 raakte de Vlaming besmet met COVID-19, waarna hij door pericarditis een deel van het klassieke voorjaar miste.[4] Door het vinden van Covid-restwaarden in zijn bloed moest Declercq zich een paar dagen voor de start van de Ronde van Frankrijk terugtrekken en laten vervangen door Florian Sénéchal.[5]

In 2024 maakte Declercq de overstap naar Lidl-Trek. Na twee seizoenen in Amerikaanse dienst beëindigde hij zijn wielercarrière en keerde hij als trainer terug bij Soudal-Quick Step.[6]

Overwinningen

[bewerken | brontekst bewerken]
2011
2e en 5e etappe Ronde van Namen
Belgisch kampioen op de weg, Beloften
2012
Internationale Wielertrofee Jong Maar Moedig
2013
Internationale Wielertrofee Jong Maar Moedig
2015
Dernycriterium Mazenzele
2019
Bergklassement Ronde van de Algarve
2025
Criterium Hooglede

Resultaten in voornaamste wedstrijden

[bewerken | brontekst bewerken]
Jaar Ronde van
Italië
Ronde van
Frankrijk
Ronde van
Spanje
2012
2013
2014
2015
2016
2017 129e 
2018 opgave 
2019 78e 
2020 127e 
2021 141e (laatste) 
2022
2023 118e 
2024 opgave 
2025
JaarMilaan-San RemoGent-WevelgemRonde van VlaanderenParijs-RoubaixAmstel Gold RaceLuik-Bast.LuikOmloop Het NieuwsbladWK op de wegWereld­ranglijsten
2012
201382e
201491eopgaveopgave52e
201541eopgaveopgave72e
201662eopgave138e43e334e (UWR)
2017opgave413e (UWT) 1954e (UWR)
2018156e138eopgaveopgave257e (UWT) 1140e (UWR)
2019152e63e113eopgave103eopgave1166e (UWR)
2020108e71e38eopgave5e103e (UWR)
2021151eopgave69eopgaveopgave1792e (UWR)
2022opgaveopgaveopgave911e (UWR)
2023121eopgaveopgave53eopgave1261e (UWR)
2024opgave39e60e1886e (UWR)
2025opgaveopgave96e2343e (UWR)

Onderscheidingen

[bewerken | brontekst bewerken]