Naar inhoud springen

Parijs-Roubaix 2018

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Vlag van Frankrijk Parijs-Roubaix 2018
116e editie
Peter Sagan, Silvan Dillier en Jelle Wallays in de kasseistrook van Templeuve-en-Pévèle, op 35km van de finish.
Peter Sagan, Silvan Dillier en Jelle Wallays in de kasseistrook van Templeuve-en-Pévèle, op 35km van de finish.
Datum 8 april 2018
Startplaats Compiègne
Finishplaats Roubaix
Totale afstand 257 km
Gem. snelheid 43,55 km/u
Deelnemers 200
Eindklassementen
Eerste Vlag van Slowakije Peter Sagan
Tweede Vlag van Zwitserland Silvan Dillier
Derde Vlag van Nederland Niki Terpstra
Navigatie
← Parijs-Roubaix 2017  Parijs-Roubaix 2019 →
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

De 116e editie van de wielerwedstrijd Parijs-Roubaix werd gereden op 8 april 2018. De koers maakte deel uit van de UCI World Tour 2018.

Het parcours is met 257 km even lang als vorig jaar. Er zijn in 2018 29 kasseistroken opgenomen in het parcours met een totale afstand van 54,5 km. Dit is bijna een kopie van vorig jaar. Na de eerste strook van Troisvilles naar Inchy, zijn er enkele wijzigingen. Vanaf strook 23 zijn er geen wijzigingen.

Sector Kilometer Naam Lengte (km) Zwaarte
2993,5Troisvilles naar Inchy2,2* * *
28100,0Viesly naar Briastre3,0* * *
27109,0Saint-Python1,5* *
26111,5Saint-Python naar Qiuévy3,7* * * *
25119,0Saint-Hilaire-lez-Cambrai naar Saint-Vaast-en-Cambrésis1,5* * *
24130,0Saulzoir naar Verchain-Maugré1,2* *
23134,5Verchain-Maugré naar Quérénaing1,6* * *
22137,5Quérénaing naar Maing2,5* * *
21140,5Maing naar Monchaux-sur-Écaillon1,6* * *
20153,5Haveluy naar Wallers2,5* * * *
19161,5Trouée d'Arenberg2,4* * * * *
18168Wallers naar Hélesmes1,6* * *
17174,5Hornaing naar Wandignies3,7* * * *
16182Warlaing naar Brillon2,4* * *
15185,5Tilloy naar Sars-et-Rosières2,4* * * *
14192Beuvry-la-Forêt naar Orchies1,4* * *
13197Orchies1,7* * *
12203Auchy-lez-Orchies naar Bersée2,7* * * *
11208,5Mons-en-Pévèle3,0* * * * *
10214,5Mérignies naar Avelin0,7* *
9218Pont-Thibaut naar Ennevelin1,4* * *
8224Templeuve naar L'Epinette0,2*
8bis224Templeuve (Moulin-de-Vertain)0,5* *
7230,5Cysoing naar Bourghelles1,3* * *
6233Bourghelles naar Wannehain1,1* * *
5237,5Camphin-en-Pévèle1,8* * * *
4240Carrefour de l'Arbre2,1* * * * *
3242,5Gruson1,1* *
2249Willems naar Hem1,4* *
1256Roubaix (Espace Charles Crupelandt)0,3*

Deelnemende ploegen

[bewerken | brontekst bewerken]
18 UCI World Tour-ploegen 7 wildcards
Vlag van Frankrijk AG2R La Mondiale Vlag van Verenigde Staten EF Education First-Drapac Vlag van Australië Mitchelton-Scott Vlag van Frankrijk Cofidis
Vlag van Kazachstan Astana Vlag van Frankrijk Groupama-FDJ Vlag van België Quick-Step Floors Vlag van Frankrijk Delko Marseille Provence KTM
Vlag van Bahrein Bahrein-Merida Vlag van Zwitserland Team Katjoesja Alpecin Vlag van Verenigd Koninkrijk Team Sky Vlag van Frankrijk Direct Énergie
Vlag van Verenigde Staten BMC Racing Team Vlag van Nederland LottoNL-Jumbo Vlag van Duitsland Sunweb Vlag van Frankrijk Fortuneo-Samsic
Vlag van Duitsland BORA-hansgrohe Vlag van België Lotto Soudal Vlag van Verenigde Staten Trek-Segafredo Vlag van België Veranda's Willems-Crelan
Vlag van Zuid-Afrika Dimension Data Vlag van Spanje Movistar Vlag van Verenigde Arabische Emiraten UAE Team Emirates Vlag van Frankrijk Vital Concept
Vlag van België WB-Aqua Protect-Veranclassic

Zes renners maakten deel uit van een vroege ontsnapping: Jelle Wallays, Ludovic Robeet, Jimmy Duquennoy, Sven Erik Bystrøm, Marc Soler en Silvan Dillier. Later sloten Gatis Smukulis, Geoffrey Soupe en Jay Robert Thomson bij hen aan.

Het parcours lag er nat en modderig bij en dat resulteerde al gauw in een aantal valpartijen waarbij Nélson Oliveira, Oliver Naesen en titelhouder Greg Van Avermaet de voornaamste slachtoffers waren. Ook onder meer Arnaud Démare, Gianni Moscon, Zdeněk Štybar, John Degenkolb, Alexander Kristoff, Sebastian Langeveld en Matteo Trentin die de strijd moest staken.

De koers komt tot leven in het Bos van Wallers-Arenberg. Mike Teunissen en Philippe Gilbert nemen het initiatief en halen enkele vluchters bij, maar worden teruggerepen door het peloton. Zdeněk Štybar gaat er alleen van door op 70 kilometer van de aankomst, maar geraakt ook niet definitief weg.

Greg Van Avermaet wil er ook vandoor maar krijgt Niki Terpstra op zijn wiel. Peter Sagan grijpt zijn kans op 55 kilometer van de finish. Al snel haalt hij drie overblijvende vluchters Bystrom, Dillier en Wallays bij. Niki Terpstra, Wout van Aert, Jasper Stuyven en Sep Vanmarcke maken zich los uit het peloton en worden nog bijgebeend door Jens Debusschere en Greg Van Avermaet.

Vooraan kan enkel Silvan Dillier Peter Sagan nog volgen, maar moet het in de sprint afleggen tegen de wereldkampioen. Niki Terpstra wordt nog derde, gevolgd door de drie Belgen Van Avermaet, Stuyven en Vanmarcke die een minuutje overhouden op een achttal achtervolgers, waaronder Teunissen en nog vier Belgen.

Overlijden van Michael Goolaerts

[bewerken | brontekst bewerken]

De koers kende een dramatische wending toen de 23-jarige Belgische wielrenner Michael Goolaerts van de ploeg Veranda's Willems-Crelan ten val kwam, naar later bleek ten gevolge van een hartstilstand.[1] Ondanks snelle reanimatiepogingen en overbrenging per helikopter naar een ziekenhuis in Rijsel overleed Goolaerts in de loop van de avond. Nooit eerder waren er bij hem gezondheidsproblemen vastgesteld.

PlaatsNaamPloeg
Winnaar Vlag van Slowakije Peter SaganVlag van Duitsland BORA-hansgrohe5u54'06"
2Vlag van Zwitserland Silvan DillierVlag van Frankrijk AG2R La Mondialez.t.
3Vlag van Nederland Niki TerpstraVlag van België Quick-Step Floors+ 57 "
4Vlag van België Greg Van AvermaetVlag van Verenigde Staten BMC Racing Team+ 1'34"
5Vlag van België Jasper StuyvenVlag van Verenigde Staten Trek-Segafredoz.t.
6Vlag van België Sep VanmarckeVlag van Verenigde Staten Education First-Drapacz.t.
7Vlag van Duitsland Nils PolittVlag van Zwitserland Team Katjoesja Alpecin+ 2'31"
8Vlag van Verenigde Staten Taylor PhinneyVlag van Verenigde Staten Education First-Drapacz.t.
9Vlag van Tsjechië Zdeněk ŠtybarVlag van België Quick-Step Floorsz.t.
10Vlag van België Jens DebusschereVlag van België Lotto Soudalz.t.
11Vlag van Nederland Mike TeunissenVlag van Duitsland Team Sunwebz.t.
12Vlag van België Oliver NaesenVlag van Frankrijk AG2R La Mondialez.t.
13Vlag van België Wout van AertVlag van België Veranda's Willems-Crelanz.t.
14Vlag van België Jelle WallaysVlag van België Lotto Soudal+ 2'37"
15Vlag van België Philippe GilbertVlag van België Quick-Step Floors+ 3'07"
16Vlag van Noorwegen Amund Grøndahl JansenVlag van Nederland Team LottoNL-Jumboz.t.
17Vlag van Duitsland John DegenkolbVlag van Verenigde Staten Trek-Segafredoz.t.
18Vlag van Italië Marco MarcatoVlag van Verenigde Arabische Emiraten UAE Team Emiratesz.t.
19Vlag van Nederland Dylan van BaarleVlag van Verenigd Koninkrijk Team Skyz.t.
20Vlag van Australië Heinrich HausslerVlag van Bahrein Bahrain-Meridaz.t.
Zie de categorie Paris-Roubaix 2018 van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
Overgenomen van "https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Parijs-Roubaix_2018&oldid=57897331"