Strofe
Een strofe, couplet of versgroep is een onderdeel van een gedicht of lied, enigszins vergelijkbaar met een alinea in proza.
Een strofe bevat doorgaans een zekere gedachte-eenheid of vertel-eenheid en wordt gekenmerkt door een witregel ervoor en erna. In een liedtekst heet de strofe ook wel couplet, ter onderscheid van het refrein. Het woord strofe komt van het Griekse στροφη (strophḗ) en betekent letterlijk wending, vanwege de draai naar links of rechts die een klassiek Grieks koor maakte na een lieddeel.[1]
Een vers in een gedicht is een regel van een gedicht, maar dit woord wordt ook wel gebruikt als synoniem van strofe.
Bijzondere strofen hebben eigen namen:
- tweeregelig: distichon
- drieregelig: terzine (in een sonnet: terzet)
- vierregelig: kwatrijn
- vijfregelig: kwintijn of kwintet
- zesregelig: sextet
- zevenregelig: septet
- achtregelig: octaaf
- negenregelig: novet
In algemene zin wordt voor strofen van vijf of meer regels ook de benaming stanza gebruikt.
· 
· 
- ↑ strofe - (couplet). etymologiebank.nl. Geraadpleegd op 27 december 2025.