Jennifer Geerlings-Simons

Jennifer Simons
Geerlings-Simons in 2015
Algemeen
Volledige naam	Jennifer Geerlings-Simons
Geboortedatum	5 september 1953
Geboorteplaats	Paramaribo
Kieskring	Paramaribo
Functie	President van Suriname
Sinds	16 juli 2025
Voorganger	Chan Santokhi
Partij	NDP
Religie	Rooms-Katholiek
Titulatuur	drs.
Functies
1996–2020	Lid van De Nationale Assemblée
2010–2020	Voorzitter van De Nationale Assemblée
2024–heden	Voorzitter van de NDP
2025–heden	President van Suriname
Portaal    Politiek Suriname

Jennifer (Jenny) Geerlings-Simons (Paramaribo, 5 september 1953) is een Surinaams arts en politica. Zij was van juni 2010 tot juni 2020 voorzitter van De Nationale Assemblée. Op 16 juli 2025 werd zij beëdigd als eerste vrouwelijke president van Suriname.

Biografie

Achtergrond

Jennifer Simons was de oudste van vier kinderen. Haar vader was hoofd Technische Dienst bij de Troepenmacht in Suriname (TRIS), haar moeder werkte in de verpleging. Haar jongere zus omschreef haar als een boekenwurm die alleen maar wilde lezen en geen werkjes wilde doen. Het gezin ging vaak op vakantie naar het staatslogeergebouw in Totness, Coronie. Haar ouders waren niet lid van een politieke partij, maar wel geïnteresseerd in politiek. Thuis mochten de kinderen hun mening geven, maar als ze een punt wilden maken moesten ze die kunnen onderbouwen. Alle kinderen in het gezin zijn goed opgeleid en in de samenleving betrokken. Haar jongere broer Reynold Simons was van 1991 tot 1993 minister van Arbeid voor de SPA.

Ze blonk uit als leerling. Op de OS Zinniaschool wilde een leraar dat ze een klas zou overslaan, maar haar moeder was hiertegen omdat ze wilde voorkomen dat haar dochter zou worden gepest. Daarna sloeg ze wel eens een klas over. Na de derde klas mulo volgde ze de Algemene Middelbare School. Vervolgens studeerde ze geneeskunde aan de Universiteit van Suriname. Ze studeerde af in 1979 en begon daarna aan een vervolgstudie in Nederland. Ze keerde echter begin 1980 alweer terug en ging aan de slag als arts in Onverwacht. Ze werkte vanaf 1983 kort in het Academisch Ziekenhuis Paramaribo en was vervolgens leidinggevende bij de Dienst Dermatologie. Hier stond ze bekend als iemand met een luisterend oor, maar ook als iemand die bij haar standpunt blijft, ook als haar gezegd wordt dat het niet werkt. Naast haar medische loopbaan zat ze in besturen, onder meer van de Glenn Weiszschool, en introduceerde ze op het Instituut voor de Opleiding van Leraren (IOL) een bachelorstudie in gezondheidseducatie. Persoonlijk stelt ze ook hoge eisen aan voeding en eet ze geen vlees. Als ze naar het parlement gaat, neemt ze haar eigen eten mee.

Volgens een neef is zij niet veranderd sinds ze politiek actief werd, kort en zakelijk zoals hij haar kent, en: "Ze gaat niet uitbundig lachen en voert liever een besloten een-op-een gesprek dan de hele groep te entertainen." Daarnaast is ze betrokken. Bij kwesties in de familie helpt zij als ze dat kan.

Parlementslid en -voorzitter

In de jaren 1990 werd haar politieke betrokkenheid zichtbaar. Voor de Nationale Democratische Partij (NDP) van voormalig legerleider Desi Bouterse werd ze verkozen tijdens de parlementsverkiezingen van 1996. Hierna volgde een lange periode als assembléelid.

In haar eerste periode nam de NDP deel aan de regering en de twee volgende regeerperiodes in de oppositie. Toen haar partij in 2010 opnieuw in de regering deelnam, werd ze gekozen tot parlementsvoorzitter. Simons is heel populair in de NDP, vooral onder de jongeren. Zo was zij, op Bouterse na, de NDP'er met de meeste stemmen bij de parlementsverkiezingen van mei 2010. Op Desi Bouterse en Chan Santokhi na, had zij landelijk de meeste stemmen bij de verkiezingen van 2010. Simons was een van de ondervoorzitters van de NDP. Op 13 juli 2024 volgde zij Desi Bouterse op als voorzitter van de NDP.

Simons werd op 30 juni 2010 met zesentwintig van de 50 stemmen gekozen tot voorzitter van het Surinaams parlement. Haar tegenkandidaat was Paul Somohardjo die in de periode 2005-2010 al parlementsvoorzitter was namens het Nieuw Front. De overwinning van Simons zorgde voor ophef, want het kiezen van Simons en niet Somohardjo tot voorzitter van De Nationale Assemblée (DNA) betekent dat twee parlementsleden niet volgens partijdiscipline gestemd hadden. Op het moment dat er gestemd werd was er, in tegenstelling tot wat nu wel het geval is, geen samenwerking tussen de Mega Combinatie, de VolksAlliantie en de A-Combinatie van respectievelijk Desi Bouterse, Paul Somohardjo en Ronnie Brunswijk. VolksAlliantie had met de A-Combinatie en het Nieuw Front afgesproken dat zij net als in 2005 wederom zouden samenwerken. Deze politieke samenwerking leverde 27 zetels op, tegenover de drieëntwintig zetels van de partij van Bouterse, de Mega Combinatie. De DOE-partij van Carl Breeveld had de resterende zetel.

Kritiek

Kort na de overwinning van Simons werd in de Surinaamse media gespeculeerd over eventuele omkoping bij haar verkiezing tot parlementsvoorzitter. Toenmalig minister van Justitie en Politie, Chan Santokhi, zei op 11 juli 2010 dat er grof geld betaald was om de stem van twee parlementsleden om te kopen. Volgens Nieuw Front parlementariër Winston Jessurun zou het gaan om een bedrag dat tussen US$ 200.000 en US$ 500.000 varieert.

Simons werd er door de oppositie van beschuldigd dat ze partijdig functioneerde als voorzitter en dat zij de coalitie meer spreektijd gaf dan de oppositie. Ook zou ze oppositieleden vaak niet uit laten praten door hun microfoon uit te zetten en in april 2012 werd haar dictatoriaal gedrag verweten door de oppositie. Dit naar aanleiding van haar beslissing dat de oppositie tijdens de behandeling van de belagingswet niet mocht verwijzen naar de Amnestiewet. Toen enkele oppositieleden zich naar haar tafel begaven om uitleg te vragen, gaf zij de politie opdracht om ze uit het parlement te verwijderden.

2020-2025

Tijdens de verkiezingen van 2020 stelde ze zich opnieuw verkiesbaar voor de NDP in Paramaribo en werd ze opnieuw gekozen. Ze besloot echter om niet terug te keren naar De Nationale Assemblée.

President

Tijdens de verkiezingen van 2025 was zij lijsttrekker van de NDP. De NDP behaalde bij de verkiezingen 93.545 stemmen, 6.513 meer dan de concurrent VHP die de regering in de vijf jaar ervoor leidde. Hiermee kwam voor Simons de weg vrij om de nieuwe regering te formeren. Al twee dagen na de verkiezingen werd bekend dat ze aanstuurde op een nieuwe coalitie met alle partijen behalve de VHP. Op 6 juli werd ze bij acclamatie gekozen tot president, met Gregory Rusland van de NPS als vicepresident. Zij is hierdoor de eerste vrouwelijke president van Suriname. Na haar verkiezing stelde ze corrupte Surinamers in het vooruitzicht: "Mensen die stelen, sturen we naar de pg." Op 16 juli 2025 werd ze geïnstalleerd.

Familie

Simons is getrouwd met Glenn Geerlings, die in januari 2012 in opspraak raakte door zijn vermeende betrokkenheid bij een grote fraudezaak van het Surinaamse postbedrijf Surpost.

Madelone Menke, de zus van Jennifer Simons, liep op 10 april 2012 mee in de stille tocht tegen de omstreden amnestiewet. Menke had haar mond dichtgeplakt met pleisters en had een bordje met het opschrift “Woorden schieten tekort” om haar hals. Dit kreeg veel aandacht in de Surinaamse en Nederlandse media en werd geïnterpreteerd als dat zelfs de zus van de parlementsvoorzitter tegen de door Simons behandelde amnestiewet is.

Simons over Bouterse

Als reactie op de veroordeling van Desi Bouterse in 1999 voor drugssmokkel zei Simons: "Over de drugsverdenking is nooit behoorlijk bewijsmateriaal geleverd. En als de Decembermoorden echt een issue zijn, hoe kan de NDP dan zo groot zijn?"

Bronnen, noten en/of referenties

Voorganger: P.S. Somohardjo	Voorzitter van De Nationale Assemblée 2010 - 2020	Opvolger: R. Brunswijk
Voorganger: Chan Santokhi	President van Suriname 2025-heden	Opvolger: -

· ·

Politiek in Suriname

Mediabestanden

Zie de categorie Jennifer Geerlings-Simons van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.