Naar inhoud springen

GP2 Series

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf GP2)
GP2 Series
GP2 Series
Actieve jaren 2005-2016
Regio Europa
Discipline Formule-racen
Kampioen Vlag van Frankrijk Pierre Gasly
Team Vlag van Italië Prema Racing
Auto Dallara GP2
Organisatie FIA
www.gp2series.com
Portaal  Portaalicoon   Autosport

De GP2 Series, waarvan GP2 de afkorting is, is een vorm van autosport die tussen 2005 en 2016 plaatsvond, volgend uit een lange discussie over de 'kweekvijver' van de Formule 1, de Formule 3000. Dit 'format' was bedacht door Bernie Ecclestone en Flavio Briatore.[1]

Om het een perfecte training voor de Formule 1 te laten zijn, hebben alle teams in de GP2 een identiek chassis, identieke motoren en identieke banden. Toch draait het in de praktijk niet alleen om stuurmanskunst. Net als in andere klassen van de autosport zijn er kwaliteitsverschillen tussen de teams die het succes van de rijders meebepalen.

Vanaf 2017 wordt het GP2-kampioenschap opgevolgd door de hernieuwde Formule 2.

Auto's in de GP2 Series

[bewerken | brontekst bewerken]

De auto van de GP2 Series wordt gebruikt door alle teams en heeft een Dallara-chassis met een V8-motor van Renault en Pirelli-banden.

De specificatie uit 2007 van de GP2-auto werd ontwikkeld door Dallara Automobili. Elk jaar is er wel vooruitgang in de GP2, de auto uit 2006 had bijvoorbeeld een dubbele achtervleugel, die in 2005 alleen in de race in Monaco werd gebruikt.

Vanaf 2008 wordt een nieuwe auto gebruikt voor het officiële kampioenschap. De oude wagen wordt nog wel ingezet in de GP2 Asia Series, een Aziatisch kampioenschap dat in de wintermaanden wordt verreden.

De Mecachrome V8-motor met een inhoud van 4 liter heeft interne, cartographische en upgrades in de software gehad om te zorgen voor een betere verbranding van de brandstof en betere prestaties. De motor produceert ongeveer 580 paardenkracht (432,5 kW).

Versnellingsbak

[bewerken | brontekst bewerken]

De versnellingsbak uit 2006 was gemaakt door GearTek en heeft software-upgrades ondergaan en had een nieuwer, beter systeem om beter te schakelen.

Sinds 2011 is Pirelli de enige bandenleverancier in de GP2 Series. Van 2005 tot en met 2010 was Bridgestone de enige bandenleverancier. Gegroefde droogweerbanden werden gebruikt toen de series begonnen in 2005, maar deze regel werd veranderd in 2006 toen de teams de zogenaamde 'slick' moesten gebruiken. De gebruikte banden zijn gelijk aan de banden die gebruikt worden in de Formule 1. Coureurs kunnen op deze manier ervaring opdoen over het gebruik van deze banden.

Afgaande op onderzoek en stabiliteitstests voor het seizoen, kan het model uit 2005 van 0 naar 200 km/h in 6,7 seconden. De auto heeft een topsnelheid van 320 km/h, wat betekent dat het de snelste eenzitter is na de Formule 1-, Champ Car- en de Indy Racing League-auto's. De auto's zijn gemaakt om minder dan tien seconden per ronde langzamer te zijn dan de typische Formule 1-auto.

Technische specificaties

[bewerken | brontekst bewerken]

Specificaties 2005–2007

[bewerken | brontekst bewerken]
De eerste generatie GP2 auto op het Silverstone (circuit) in 2005
  • Chassis: Dallara GP2/05
  • Motor: Mecachrome 4.0 liter V8 600pk (441 kW), 10.000 rpm
  • Versnellingsbak: 6 traps semi automatisch
  • Elektronica: Magneti Marelli
  • Bodywork: Carbon prepreg met Nomex Honeycomb
  • Dempers: Koni
  • Velgen: O.Z. 13 x 11.75 (voor), 13 x 13.75 (achter)
  • Remschijven: Brembro op Hitco Carbon
  • Banden: Bridgestone Potenza
  • Gewicht: 585kg (zonder rijder)
  • Veiligheidsmateriaal: HANS systeem, 6-punts gordel van Sabelt.

Specificaties 2008–2010

[bewerken | brontekst bewerken]
De tweede generatie GP2 auto (bestuurd door Bruno Senna), tijdens het seizoen 2008 op Silverstone.
  • Chassis: Dallara GP2/08
  • Motor: Mecachrome 4.0 liter V8 600pk (441 kW), 10.000 rpm gebouwd door Renault
  • Versnellingsbak: 6 traps semi automatisch
  • Brandstof: Elf 100
  • Brandstoftank: FIA gehomologeerde rubberen veiligheidstank tank
  • Brandstoftankcapiciteit: 125 liter (33 gallon)
  • Elektronica: Magneti Marelli.
  • Lengte: 4867 mm (192 in)
  • Hoogte: 1047 mm (41 in) (inclusief roll bar camera)
  • Breedte: 1805 mm (71 in)
  • Wielbasis: 3119 mm (123 in)
  • Gewicht: 688kg (1517 lb) (zonder rijder)
  • Remschijven: Hitco racing
  • Banden: Pirelli P Zero race slicks en regen banden
  • Velgen: O.Z. Racing.
  • Veiligheidsmateriaal: HANS systeem, 6-punts gordel van Sabelt.

Specificaties 2011-2016

[bewerken | brontekst bewerken]
Een derde generatie GP2 auto (bestuurd door Giedo van der Garde), tijdens het seizoen 2011 op Silverstone
  • Chassis: Dallara GP2/11
  • Motor: Mecachrome 4,0 liter V8 700pk (465 kW), 11.000 rpm gebouwd door Renault
  • Versnellingsbak: 7 traps semi automatisch
  • Brandstoftank: FIA gehomologeerde rubberen veiligheidstank tank
  • Brandstoftankcapiciteit: 170 liter
  • Elektronica: Magneti Marelli.
  • Lengte: 5065 mm (199 in)
  • Hoogte: 1072 mm (42 in) (inclusief roll bar camera)
  • Breedte: 1800 mm (71 in)
  • Wielbasis: 3120 mm (123 in)
  • Gewicht: 720kg (1517 lb) (incl. rijder)
  • Remschijven: Hitco racing.
  • Banden: Pirelli P Zero race slicks en regen banden
  • Velgen: O.Z. Racing, 13” x 12” (voor) en 13” x 13.7” (achter)
  • Veiligheidsmateriaal: HANS systeem, 6 punts gordel van Sabelt.

Op vrijdag is er een vrije training van 30 minuten, en een kwalificatie sessie van 30 minuten. De kwalificatie beslist de startopstelling voor de race op zaterdag, die een lengte heeft van 180 kilometer.

Tijdens de race op zaterdag moet elke coureur een pitstop maken waarbij hij/zij minstens twee banden moet wisselen.

Op zondag (behalve in Monaco) is er een sprintrace van 120 kilometer. De startopstelling wordt bepaald door de resultaten van zaterdag, maar de top 8 wordt omgewisseld; dat wil zeggen dat de nummer 8 van zaterdag van pole-position start en de winnaar van zaterdag van plaats 8.

Puntentelling

[bewerken | brontekst bewerken]

Vanaf het seizoen 2012 heeft de GP2 een nieuwe puntentelling geïntroduceerd. Er is een apart puntensysteem voor race 1 en race 2.

Puntentelling GP2 race 1
 1e   2e   3e   4e   5e   6e   7e   8e   9e   10e 
25 18 15 12 10 8 6 4 2 1

In race 2 krijgt de top 8 haar punten als volgt:

Puntentelling GP2 race 2
 1e   2e   3e   4e   5e   6e   7e   8e 
15 12 10 8 6 4 2 1

Pole position voor race 1 levert 4 punten op en er worden 2 punten gegeven voor de snelste ronde in beide races. Het maximaal aantal punten dat een coureur kan verdienen in een GP2-weekend is in totaal 48 punten.

JaarKampioenTeamskampioenTweedeDerde
2005Vlag van Duitsland Nico RosbergVlag van Frankrijk ART Grand PrixVlag van Finland Heikki KovalainenVlag van Verenigde Staten Scott Speed
2006Vlag van Verenigd Koninkrijk Lewis HamiltonVlag van Frankrijk ART Grand PrixVlag van Brazilië Nelson Piquet jr.Vlag van Frankrijk Alexandre Prémat
2007Vlag van Duitsland Timo GlockVlag van Verenigd Koninkrijk iSport InternationalVlag van Brazilië Lucas di GrassiVlag van Italië Giorgio Pantano
2008Vlag van Italië Giorgio Pantano* (Racing Engineering)Vlag van Spanje Barwa International Campos TeamVlag van Brazilië Bruno SennaVlag van Brazilië Lucas di Grassi
2009Vlag van Duitsland Nico HülkenbergVlag van Frankrijk ART Grand PrixVlag van Rusland Vitaly PetrovVlag van Brazilië Lucas di Grassi
2010Vlag van Venezuela Pastor MaldonadoVlag van Italië Rapax RacingVlag van Mexico Sergio PérezVlag van Frankrijk Jules Bianchi
2011Vlag van Frankrijk Romain Grosjean* (DAMS)Vlag van Spanje Barwa Addax TeamVlag van Italië Luca FilippiVlag van Frankrijk Jules Bianchi
2012Vlag van Italië Davide ValsecchiVlag van Frankrijk DAMSVlag van Brazilië Luiz RaziaVlag van Mexico Esteban Gutiérrez
2013Vlag van Zwitserland Fabio Leimer* (Racing Engineering)Vlag van Rusland Russian TimeVlag van Verenigd Koninkrijk Sam BirdVlag van Verenigd Koninkrijk James Calado
2014Vlag van Verenigd Koninkrijk Jolyon PalmerVlag van Frankrijk DAMSVlag van België Stoffel VandoorneVlag van Brazilië Felipe Nasr
2015Vlag van België Stoffel VandoorneVlag van Frankrijk ART Grand PrixVlag van Verenigde Staten Alexander RossiVlag van Rusland Sergej Sirotkin
2016Vlag van Frankrijk Pierre GaslyVlag van Italië Prema RacingVlag van Italië Antonio GiovinazziVlag van Rusland Sergej Sirotkin

* Deze rijders werden kampioen, maar hun team werd geen teamskampioen. Het team van de kampioen staat tussen haakjes aangegeven.

Ook in de Formule 1 gereden

[bewerken | brontekst bewerken]
  • De kolom van "Seizoenen in Formule 1" lijst is bijgewerkt tot 22 februari 2021. De kolom van "Races" kan achterlopen.
Coureur GP2 F1
Jaren in GP2RacesOverwinningenSeizoenen in Formule 1Eerste teamRacesOverwinningen
Vlag van België Jérôme d'Ambrosio2008-20105812011-2012Virgin200
Vlag van Frankrijk Jules Bianchi2010-20113812013-2014Marussia340
Vlag van Italië Gianmaria Bruni2005-20064232004Minardi180
Vlag van Zwitserland Sébastien Buemi2007-20083122009-2011Toro Rosso480
Vlag van India Karun Chandhok2007-20096122010-2011Hispania110
Vlag van Verenigd Koninkrijk Max Chilton2010-20126222013-2014Marussia350
Vlag van Zweden Marcus Ericsson2010-20138432014-2018Caterham970
Vlag van Frankrijk Pierre Gasly2014-20164942017-hedenToro Rosso571
Vlag van Nederland Giedo van der Garde2009-20128252013Caterham190
Vlag van Italië Antonio Giovinazzi20162252017, 2019-hedenSauber20
Vlag van Duitsland Timo Glock†‡2006-20074272004, 2008-2012Jordan950
Vlag van Brazilië Lucas di Grassi2006-20097552010Virgin190
Vlag van Frankrijk Romain Grosjean‡±2008-20115492009, 2012-2020Renault1430
Vlag van Mexico Esteban Gutiérrez2011-20124142013-2014, 2016Sauber590
Vlag van Verenigd Koninkrijk Lewis Hamilton20062152007-hedenMcLaren264103
Vlag van Nieuw-Zeeland Brendon Hartley2010-20121202017-2018Toro Rosso250
Vlag van Indonesië Rio Haryanto2012-20158932016Manor120
Vlag van Duitsland Nico Hülkenberg20092052010, 2012-2019Williams1560
Vlag van Japan Kamui Kobayashi2008-20094012009-2012, 2014Toyota760
Vlag van Finland Heikki Kovalainen20052352007-2013Renault1121
Vlag van Venezuela Pastor Maldonado2007-201073102011-2015Williams961
Vlag van Japan Kazuki Nakajima20072102007-2009Williams360
Vlag van Brazilië Felipe Nasr2012-20146842015-2016Sauber390
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jolyon Palmer2011-20148472016-2017Renault370
Vlag van Italië Giorgio Pantano2005-20087992004Jordan150
Vlag van Mexico Sergio Pérez2009-20104052011-hedenSauber2394
Vlag van Rusland Vitali Petrov2006-20096942010-2012Renault570
Vlag van Frankrijk Charles Pic2010-20113832012-2013Marussia390
Vlag van Brazilië Nelson Piquet jr.2005-20064452008-2009Renault280
Vlag van Brazilië Antônio Pizzonia2007502003-2005Jaguar200
Vlag van Duitsland Nico Rosberg20052352006-2016Williams20623
Vlag van Verenigde Staten Alexander Rossi±2013-20155442015Manor50
Vlag van Brazilië Bruno Senna2007-20084132010-2012Hispania460
Vlag van Rusland Sergej Sirotkin2015-20164432018Williams210
Vlag van Verenigde Staten Scott Speed20052102006-2007Toro Rosso280
Vlag van België Stoffel Vandoorne2014-201543112016-2018McLaren410
Vlag van Japan Sakon Yamamoto2007-20082102006-2007, 2010Super Aguri210
  • † Deze rijders hebben voor hun GP2-carrière al Formule 1 gereden.
  • Timo Glock reed voor zijn GP2-carrière in de Formule 1, keerde terug naar de GP2 en werd kampioen, om het jaar daarop weer Formule 1 te rijden. Romain Grosjean reed eerst in de GP2, daarna in de Formule 1 en keerde terug naar de GP2 om daar kampioen te worden.
  • ± Deze rijders reden GP2 en Formule 1 in hetzelfde seizoen.
  • Alleen Lewis Hamilton en Nico Rosberg zijn ook wereldkampioen Formule 1 geworden.
  • Een gouden achtergrond betekent dat deze coureurs GP2-kampioen zijn geworden.
Zie GP2-seizoen 2005 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Het seizoen 2005 was de eerste van de series, het verving het ter ziele gegane Formule 3000-kampioenschap. Arden International won de laatste F3000-titels, dus startte dat jaar als een van de favorieten.

Het seizoen 2005 begon op 23 april 2005 in het weekend van de Grand Prix van San Marino op de Autodromo Enzo e Dino Ferrari in Imola, Italië. In het voorseizoen moest een test de startnummers bepalen, de teams van iSport International en HiTech Racing lieten zich van hun competitiefste kant zien en haalden de startnummers 1 en 2, resp. 3 en 4. Het HiTech-team werd gerund door voormalig Formule 1-kampioen Nelson Piquet om zijn zoon Nelson jr. in de Formule 1 te krijgen.

Het kampioenschap bestond uit 23 races, 2 races per weekend behalve in Monaco, waar maar één race wordt gereden. Dit kampioenschap werd gewonnen door de Duitser Nico Rosberg, die direct werd gecontracteerd door het Formule 1-team van Williams.

Zie GP2-seizoen 2006 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Het seizoen 2006 was de tweede van de series. Nadat kampioen Nico Rosberg was vertrokken naar het WilliamsF1 team, en runner-up Heikki Kovalainen vertrok om zich te richten op zijn rol als reserverijder van het Renault F1, waardoor Nelson Piquet Jr. in de auto van Piquet Sports de grote titelfavoriet was geworden. Toch was het team van ART Grand Prix met de coureurs Alexandre Prémat en Lewis Hamilton ook een van de favorieten, zij waren immers de regerende kampioenen.

Voor het eerst was de kalender niet gelijk aan die van de kalender van de Formule 1, want het GP2 seizoen begon op het Circuito Ricardo Tormo, in Valencia, Spanje op 8 april 2006, waar Piquet Jr. de eerste winnaar was.

Piquet ging naar een vroege leiding in het kampioenschap, voordat Lewis Hamilton terugkwam. Een paar dominante races van de jonge Brit bracht hem aan de leiding van het kampioenschap, waardoor Piquet Jr. wel wat terug móest doen.

Na een spannend kampioenschap van 20 races eiste Hamilton de titel op in de voorlaatste race, op het Autodromo Nazionale Monza, in Monza, Italië, en vierde die met een tweede plaats in de 21e en laatste ronde.

Zie GP2-seizoen 2007 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De GP2 Series begon op 13 april op het Bahrain International Circuit, en eindigde op 30 september op het Circuit de Valencia. De Duitser Timo Glock, eerder actief in de Formule 1 en de Champ Cars, behaalde de titel. De Braziliaan Lucas Di Grassi was zijn zwaarste concurrent en eindigde als tweede.

Glock kon dankzij het winnen van de titel terugkeren in de Formule 1, als rijder bij Toyota. Di Grassi hield er een contract als testrijder aan over bij het Formule 1-team van Renault.

Zie GP2-seizoen 2008 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De GP2 Series starten dit seizoen met de nieuwe wagen die tot en met 2010 zal worden gebruikt. Het kampioenschap ontwikkelt zich tot een strijd tussen Giorgio Pantano en Bruno Senna. Pantano wordt kampioen, maar anders dan voorganger Timo Glock slaagt deze ex-Formule 1-coureur er niet in dankzij de GP2-titel terug te keren in de koningsklasse.

Ook Senna, een neef van Ayrton Senna, komt niet onderdak in de Formule 1. Echter, vanaf 2010 rijdt Senna in de Formule 1 voor het team Hispania Racing F1 Team. De andere drie GP2-rijders van de 2008-generatie die vooralsnog slaagt in de overstap zijn Sébastien Buemi die een contract tekent bij Scuderia Toro Rosso, Romain Grosjean, die ook de eerste helft van het seizoen 2009 in de GP2 reed, die vanaf de Grand Prix van Europa 2009 een contract kreeg bij het Renault team, om de ontslagen Nelson Piquet jr. te vervangen, en Kamui Kobayashi, die de laatste twee races van het seizoen 2009 bij Toyota de geblesseerde Timo Glock verving.

Zie GP2-seizoen 2009 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Zie GP2-seizoen 2010 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Zie GP2-seizoen 2011 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Zie GP2-seizoen 2012 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Zie GP2-seizoen 2013 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Zie GP2-seizoen 2014 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Zie GP2-seizoen 2015 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Zie GP2-seizoen 2016 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Televisierechten

[bewerken | brontekst bewerken]

De televisierechten worden verkocht door het FOM, die ook de rechten van de Formule 1 verkoopt. In Nederland wordt de GP2 live uitgezonden door Ziggo Sport. RTL 7 doet ook samenvattingen.

  1. Spurgeon, Brad, "Formula One experiments with its minor league", The International Herald Tribune, 1 juni 2005, p. 22. Geraadpleegd op 31 januari 2007.
  • (en) Officiële website
Zie de categorie GP2 Series van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.